Horowe Bagno w Markach #dzikiemazowsze

Paradoksalnie choć wszystkie torfowiska są podobne, to każde ma swój niepowtarzalny charakter i urok. Horowe Bagno, parę kilometrów za granicą Warszawy jest miejscem zupełnie dzikim, bardzo rozległym, bez jakiejś uformowanej infrastruktury turystycznej. Niestety jest wciśnięte między dwie ruchliwe drogi, ciężko oddalić się od nich na tyle, by szum nie docierał. Jednak mimo to bardzo Was zachęcam do odwiedzin tego wyjątkowego miejsca.

Horowe Bagno

Horowe Bagno

Jest to torfowiskowy rezerwat, w którym jako jedynym dotychczas zaobserwowałam liczne, wciąż mokre pokłady torfu. Ekosystem jest tu mocno zróżnicowany – główną atrakcją jest duży staw oraz parę mniejszych zbiorników wodnych, z gęstymi szuwarami. Występują tu również lasy mieszane, liściaste, suche bory. A wszystko okalają klasyczne wysokie wydmy, z najwyższym punktem – Horową Górą (109 m).

Horowe Bagno
Horowe Bagno
Horowe Bagno

Rezerwat utworzono w 1988 r. by chronić unikatowe siedliska licznych roślin oraz zwierząt. Występuje tu wiele rzadkich i chronionych gatunków roślin. Te podlegające ochronie to na przykład listeria jajowata czy podkolan biały. Z bardziej popularnych: porzeczka czarna, kruszyna pospolita, kalina koralowa, konwalia majowa oraz egzemplarz o uroczych białych kwiatach grzybień biały. 

Horowe Bagno
Horowe Bagno
Horowe Bagno
Horowe Bagno

W składzie gatunkowym lasu (w sąsiedztwie zbiorników wodnych) dominuje brzoza brodawkowata, ale również inne odmiany tego typowego bagnisk drzewa. Możemy również zaobserwować dąb szypułkowy, sosnę pospolitą oraz osika. I wiele innych mniej unikatowych krzaków.

W lesie znajduje się mogiła dwóch chłopców – według informacji, które udało mi się odnaleźć, to miejscowe dzieciaki, które znalazły niewybuch z czasów wojny. 🙁

Praktycznie

Na wycieczkę przyjechałam samochodem. Horowe Bagno nie ma jakiegoś oficjalnego parkingu czy wejścia, trzeba zaparkować przy jednym za szlabanów i dołączyć do ścieżki wiodącej na około bagna. Ja zaparkowałam na ulicy Dworkowej, przed wiaduktem. Opcją też jest szlaban przy drodze nr 631.

Szczęśliwie nikt tu nie sprząta powalonych drzew (o tym jak ważne jest martwe drewno pisałam tu). Ścieżka kluczy po lesie, nagle miejscami robi się czerwonym szlakiem. Jest parę kanałów irygacyjnych, które trzeba przeskakiwać, lub przemierzać na prowizorycznych mostkach zrobionych z pni. Wózek nie ma tu szans.

Inne pomysły na Mazowsze.

Print Friendly, PDF & Email

Zobacz rownież: