Ścieżka po praskiej stronie Wisły.

Pewnego dnia wybraliśmy się z Sanią obczaić plac zabaw w Parku Skaryszewskim. Zasiedzieliśmy się i zastała nas tam pora drzemki. Wtedy jeszcze, chyba nie było na Kępie Deseo, więc nie mogliśmy skoczyć tam na pyszne ciastko lub lody. Pogoda była sprzyjająca, więc postanowiłam, że wrócimy na Żoliborz piechotą (z resztą dojazd Kępa-Żol jest jednym z trudniejszych, więc nie jest to najgorsza opcja). Chciałam dojść do Mostu Gdańskiego wzdłuż ulicy i potem przez ZOO (do którego mamy karnet). Za Mostem Świętokrzyskim znaleźliśmy jednak zejście w kierunku rzeki. Ścieżka po praskiej stronie Wisły przywitała nas, a my chętnie na nią weszliśmy. Alejka była mile szeroka, ze stałą nawierzchnią, wyglądała bardzo porządnie i bezpiecznie.
ścieżka po praskiej stronie Wisły

Ścieżka po praskiej stronie Wisły.

Sasza nie zasnął, tylko co chwilę wyrażał zachwyty wielką wodą, odważnymi ptakami wydębiającymi od niego kolejne kawałki bułki, oraz wszechobecnymi dmuchawcami. Ja podziwiałam widok na Stare Miasto, zagadywałam praskich autochtonów w dresach szelestach co tu chodzili z psami (oswajanie demonów – jak się czegoś boję, to zagaduję, jakby nigdy nic i wiecie co, zawsze działa!).
ścieżka po praskiej stronie Wisły
ścieżka po praskiej stronie Wisły
ścieżka po praskiej stronie Wisły
ścieżka po praskiej stronie Wisły
ścieżka po praskiej stronie Wisły
ścieżka po praskiej stronie Wisły
ścieżka po praskiej stronie Wisły
ścieżka po praskiej stronie Wisły
ścieżka po praskiej stronie Wisły
Po powrocie do domu zgłębiłam temat i szybko wróciliśmy na spacer całością. Ścieżka po praskiej stronie Wisły ma długość 8 kilometrów, od mostu Grota do Łazienkowskiego. Powstała w 2011 roku (o ignorancjo, że też wcześniej tu nie trafiliśmy!) i jest wyjątkiem przyrodniczym na skalę europejską, że w centrum (właściwie dosłownie) miasta powstał taki miły zieleniec linearny. Myślę jednak, że większym ewenementem była krzakowa żulernia, która znajdowała się tu wcześniej. Droga jest szeroka, piaskowa, drewniany niski płotek z kołków przeplatanych gałęziami ma chronić ją przed wylewami Wisły. Idealna dla rowerzystów, biegaczy i spacerowiczów. W tygodniu praktycznie pusta (spotykałam tylko autochtonów z psami i matki dzieciom).
ścieżka po praskiej stronie Wisły
ścieżka po praskiej stronie Wisły
ścieżka po praskiej stronie Wisły
Po drodze są plaże, leżaki.
Jeden plac zabaw znajduje się na wysokości połowy ZOO, to dzikie miejsce sprawnościowe – drabinki, kołki, pieńki. Bardzo kreatywny dla dzieci.
ścieżka po praskiej stronie Wisły
Drugi, totalnie wspaniały jest na plaży przy Poniatówce i najdroższej toalecie ever (za cztery bańki). Tu jest kran i jest błoto i właściwie więcej być nie musi.
ścieżka po praskiej stronie Wisły
ścieżka po praskiej stronie Wisły
ścieżka po praskiej stronie Wisły
ścieżka po praskiej stronie Wisły
ścieżka po praskiej stronie Wisły
ścieżka po praskiej stronie Wisły
ścieżka po praskiej stronie Wisły
ścieżka po praskiej stronie Wisły
ścieżka po praskiej stronie Wisły
ścieżka po praskiej stronie Wisły
Regularnie tu wracamy, w różnym składzie, a teraz, wiosną, jest najpiękniej.

Zobacz rownież:

  • Niestety nie znam Warszawy, jednak bardzo podoba mi się taki lokalny patriotyzm – odkrywanie nowych miejsc, zachwyt nad ich nawet najdrobniejszym pięknem i dzielenie się tym z innymi :).

  • piękna potrafi być ta Warszawa ! Nie często bywam, ale uważam, że sporo tam urokliwych miejsc…uwielbiam takie miejsca w Warszawie, które wciąż "żyją historią" 🙂

    flawlessbananaa.blogspot.com

  • Nie znałam tego miejsca! Jest co nadrabiać kiedy przypadkiem zawędruje na drugą stronę Wisły 🙂

  • Paulina Dzikowska

    Wychowałam się na pradze, zaraz kolo parku praskiego. To miejsce jest mi tak mocno znane, a jednak po zmianach pewnie bym go nie poznała. chyba będę musiała tam porwać młodego przy któreś z wizyt u babci 😀