Siwejka – o tym jak Ida zdobyła swój pierwszy szczyt

Każda dolina ma swoją górę, która nad nią dominuje, kusi, ozdabia. Siwejka jest patronką Ropek. Dumnie wznosi się nad całą doliną, przez którą ciągnie się nasza ulubiona wieś – bez asfaltu, oświetlenia i kostki bauma. Podczas naszych wakacji w Starej Farmie przez pierwsze trzy dni lał deszcz. Po tym czasie, popołudniu, podczas złotej godziny wyszło słońce, niebo wciąż burzowe, ferie barw zachwyciłaby najbardziej wymagających malarzy. Ida huśtając się i zbierając bosą stópką rosę trawy wskazała palcem i powiedziała – TAM CHCĘ JUTRO IŚĆ. No to poszliśmy.

Siwejka

Nad czym jeszcze góruje Siwejka

Dla mnie to była wymarzona zachcianka córki. Parę lat wcześniej, gdy Ida dopiero się pojawiła świecie, deszczowym październikiem robiliśmy podchód do dawnej łemkowskiej wsi Czertyżne. Historia długa i smutna, dziś o wsiach nie ma już śladu, pozostał jedynie porośnięty krzakami cmentarz na zboczu. Zaplanowałam więc trasę – najpierw wejdziemy tra grań otaczającą dolinę – zdobędziemy Siwejkę, zejdziemy na cmentarz, i wrócimy dołem. To był bardzo ryzykowny pomysł – nie do końca wierzyłam, że się uda. Trasa na cały dzień, w pełnym słońcu, ale po jeszcze błotnistym szlaku. Byłam ja, dwoje moich dzieci, troje już właściwie dorosłych dzieci ze Starej Farmy i pies.

Siwejka
Siwejka
Siwejka

Zdobywamy Siwejkę

Nie prowadzi tu żaden wyznaczony szlak, a jedynie ścieżka przez las. Jest dość wyraźna w terenie i zaznaczona na mapie z przełęczy Lipka. To ważne miejsce jeśli interesuje Was temat Łemków. Ogromne połacie zalesionych gór jeszcze sto lat temu były gołe i służyły za pastwiska dla trzody oraz pola uprawne. Wspinając się ostrym podejściem na Siwejkę (785 m n.p.m.) zauważymy co jakiś czas murki – to była wzmacnianie granice tarasów, na których mieszkańcy Czertyżnego pracowali. Ścieżka podchodzi miejscami bardzo ostro pod górę, i pewnie gdyby to był klasyczny szlak, odrobinę by trawersował.

Siwejka
Siwejka
Siwejka
Siwejka

Ida generalnie kocha las, a w górach wszystko jest dla niej ciekawe, jednak takie mocno podejście wymagało kilku kabanosów zachęty. Grań jest bardzo widoczna, ścieżka od razu opada na drugą stronę stoku. My odbiliśmy w lewo, i za parę kroków ujrzeliśmy oznakowanie szczytu. Dalej po grani szliśmy póki było to możliwe, by wreszcie zejść do malowniczej doliny Czertyżne. Jest naprawdę przepiękna. Nie wieje tu wiatr (to było zbawienne dla klimatu uprawy zboża), miejscami widać osamotnione dzikie jabłonki – jedyne pozostałości życia. Po paru dniach deszczu przez “główną” drogę (na której przez cały dzień nie spotkaliśmy nikogo) miejscami płynął mały potok.

Siwejka
Siwejka
Siwejka
Siwejka

Na końcu doliny, po prawej stronie na małej skarpie znajduje się cmentarz, o którym pisałam tu. Kawałek dalej – zwalisko pni po wycince i cudowny dostęp do potoku. Moje dzieci nie musiały długo myśleć. Rozebrały się do majtek i hasały po nim przez godzinę. To im wystarczyło do pełnej regeneracji i ruszyliśmy na powrotny spacer.

Siwejka
Siwejka
Siwejka
Siwejka
Siwejka
Siwejka
Siwejka
Siwejka
Siwejka
Siwejka
Siwejka
Siwejka
Siwejka
Siwejka

Co było dnia następnego?

Ruszyliśmy góry :). Ty razem na Ostry Wierch. Sania na nogach, Ida częściowo w plecaku na dzieci. W górach jest absolutnie wszystko co kochamy!

Na zakończenie: Jak rozpocząć górską przygodę z dziećmi?

Siwejka
Print Friendly, PDF & Email

Zobacz rownież: